Табе...

Табе не жонка, не каханка
 і не сяброўка нават я,
 а на хвілінку забаўлянка –
 жывая іграчка твая.

 Нібыта рэч, бярэш у рукі –
 але ж цікаўна ў першы раз.
 Пасля, найграўшыся, з дакукі
 у кут адкідваеш на час.

 А як успомніш, так ізноўку
 шукаеш, цягнеш да сябе
 і прымяраеш, як абноўку,
 любоў, адданую табе.

 І зноў адштурхваеш знянацку,
 калі нацешышся спаўна.

 Баліць душа. Бо я не цацка.
 Люблю... І ў тым – мая віна...

24.05.2013


Рецензии
Сумны верш. Як на помніку. І больш за два гады ніякіх звестак аб аўтары...

Владимир Кабердин   13.10.2015 22:43     Заявить о нарушении

С 3 по 5 июля состоится Литературный фестиваль в Этномире. В программе – семинары известных поэтов и писателей, поэтический конкурс, посвященный Году единства народов России, книжная выставкая-ярмарка. Приглашаем принять участие →