на кухні
Мы гаворым таямніча,
Шчыра веруючы ў то,
Што ва ў кожным доме быццам,
Вока..., вока ад ЯГО!
А яго мы паважаем.
Бяз яго і нам ня быць.
Ён усіх перамагае
І ўсё ведае! –Як жыць?
Крок у бок –і небяспека!
Пэўна ў ворагі зайшоў.
Розум ёсць – ужо калека!
Грошы маеш –дзе знайшоў?
Хто казаў: “Навошта болей?”,
Заікнуўся: “Штосць не так”,
Тыя, кажуць, не на волі…
І хварэюць… (быццам рак!).
-Ёсць, ё, ё ва ў нас парадак.
- Дзе ж ня быць, калі ёсць ён?
Бо загады, і нарады! –
Хто гаворыць, што прыгон?
А… чаму не маю голас?
А навошта нам крычэць?
-Апынемся па за плотам,
Хопіць гутарку вядзець.
2009-2013
Хопiць
© Copyright: Владимир Кабердин, 2013
Свидетельство о публикации №113030312317
Свидетельство о публикации №113030312317
Рецензии
"Хопіць гутарку вядзець." -
Хопіць гутарку вярзець. -
бо у кожнай нашай хаце
вуха ёсць, а з им вядзьмедзь.
Альжбэта Палачанка 30.06.2014 08:06 • Заявить о нарушении
Хопіць гутарку вярзець. -
бо у кожнай нашай хаце
вуха ёсць, а з им вядзьмедзь.
Альжбэта Палачанка 30.06.2014 08:06 • Заявить о нарушении
Ведаеце, пазнавата з "заляганнем на дно".
Ды й не так страшны чорт, як яго малююць.
Владимир Кабердин 30.06.2014 09:04 Заявить о нарушении
Ды й не так страшны чорт, як яго малююць.
Владимир Кабердин 30.06.2014 09:04 Заявить о нарушении