Беяз къанатлы чагъалагъа айланып,
Кечмишнинъ эски саифелерин ачып,
Шу сынъырсыз ве шенъ, парлакъ ойларымда
Мен кене де учам гузель Истанбулда.
Хатырамны уяндыра дюльбер джамилер,
Коклерде джоюлгъан юксек минарелер,
Мермер денъизининъ мина бир ялысы,
Истанбул деген Тюркиенинъ эльмазы!
Пек сагъындым сенинъ сырлы сокъакъларынъ,
Шу эвлеринъ къызыл кирамет дамларынъ,
Алчакъгонъюлли ве мераметли халкъынъ,
Къапалы Чаршынынъ сонъсуз шаматасын.
Беяз къанатлы чагъала киби учам,
Ойларымда санъа мен кене де къайтам:
Топкъапы сарайы ве Айя-София,
Султанахмет джамиси, Сулеймания…
Ах, сагъындым сени, тылсымлы шеэрим,
Сенинъ къальбинъде къалды меним юрегим.
Даа чокъ олурсынъ иджадымнынъ къалеми,
Истанбул деген янъы масал алеми!
Сентябрь 7, 2012 с.
Истанбул
© Copyright: Эльмара Мустафа, 2012
Свидетельство о публикации №112090910167
Свидетельство о публикации №112090910167
Рецензии