Апошні ліст
На дрэве сіратлівым,
Бы на ўспамін
Аб летняй цеплыні,
Танцуе твіст
З вятрыскам трапятлівым
Пад енк галін
У хмарнай вышыні.
Яго далонь –
Хістальны знак надзеі
І прагі жыць,
І крохкасці жыцця –
Нібы агонь
Душу ў зазімку грэе,
Хаця й дрыжыць
Над рэшткамі быцця.
Ды ў нейкі дзень
Асенняй стылай слоты
І ён зляціць
Пад ногі мінакам –
У змрочны цень
У зеўру адзіноты.
І не змяніць
Нічога ў гэтым нам…
15.11.2011
Апошнi лiст...
© Copyright: Демьянова Татьяна Дмитриевна, 2012
Свидетельство о публикации №112042408920
Свидетельство о публикации №112042408920
Рецензии
