* * *
Хоць страляюць па каханні халастымі,
На душу з іх кожны паляваў —
Вось і зыркаеш вачніцамі пустымі,
Не знаходзіш больш таго, што цалаваў.
Праз нядолю пакульгаеш пілігрымам,
Ноша цяжкае прыцісне да зямлі,
Азірнешся — а вакол цябе пустыня,
Нат не верыцца: шчаслівымі ж былі.
Хоць страляеш па каханню халастымі —
Так балюча, прама ў сэрца — рыкашэт!
І павольна кроў гарачае астыне,
І вар’яцтвам завіруецца сусвет.
Хоць страляеш...
© Copyright: Стихи На Заказ Кудласевич, 2011
Свидетельство о публикации №111053103322
Свидетельство о публикации №111053103322
Рецензии
