Калi зiхацяць уначы на захадзе сцiплая зоркi,
Ты вер мне, альбо маўчы! Я ведаю вершаў столькi,
Што буду табе чытаць – сябе аддаючы па кроплi.
Зноў душу буду кранать, а не, дык навошта соплi?
Свiтанак навошта i хмель? А гэта ў начы спатканне?
Мы разам з табой, але каканне накштал расстання.
Каханне альбо расстанне
© Copyright: Светлана Мара, 2011
Свидетельство о публикации №111053102416
Свидетельство о публикации №111053102416
Рецензии