Начное

Я напэўна згубілася ў зорках,
Альбо проста тану ў вачах...
Ратаванне - неверагодна.
Я забыла, што значыць страх.

Маё серца мне не належыць,
Таму нечага болей губляць.
Я кахаю, і гэта бянтэжыць.
Я так марыла шчасце спаткаць..

У яго такі шэрыя вочы,
I рудая зусім барада...
У мяне... пераймае дыханне...
Ён для мЕне - жывая вада...


Рецензии

С 3 по 5 июля состоится Литературный фестиваль в Этномире. В программе – семинары известных поэтов и писателей, поэтический конкурс, посвященный Году единства народов России, книжная выставкая-ярмарка. Приглашаем принять участие →