Пачынаем вечарыну...
чаркі, тосты, карагоды,
мітусня з адрэналіну
і вар’яцкія прыгоды.
Нешта дзядзька-тэлэвізар
нам у вочы выпрагае.
Новы Год без антыфрызу
гімнам бьецца і сцягамі.
Па мазгах дзяўбе гадзіннік,
надрываюцца петарды.
Я, напэўна, вечны цынік:
падарункі здзьмуў у карты.
Свет дрыжыць ад брудных спеваў,
у салаце твары стынуць.
Пад шыкоўным хвойным дрэвам
пачынаем вечарыну...
Свидетельство о публикации №110010103707