Перевод из Николая Шабовича 2
А ты – снягоўна-завіруха,
Ты – ачышчэнне ад маны.
Чаму ж тады ў паглядзе скруха,
Нібы ад нейкае віны?
Магчыма, тоіш ты загадку
Ці таямніцу з таямніц?
Калісьці так і Ненаглядка
Свой тварык апускала ніц.
Мікола Шабовіч
***
А ты – метелица-княжна,
Ты – очищение от лжи.
Чего ж в очах – и чья вина? –
Стыда и скорби виражи?
Возможно, ты таишь загадку,
Или же тайну бережёшь,
Когда ты рано-спозаранку
С лицом опущенным идёшь.
Свидетельство о публикации №109121401158