Чаму мяне дарога вабіць,
А не спакусвае спачын ?
І я з сабой не ў сілах зладзіць-
У паток упісваюсь машын…
О, гэта дзіўныя імгненні!
На сустрач сонцу, ці ў начы…
Ад дрэваў ценей мільгаценні:
Ты ж будзь уважліў і сачы !
Вось бачу ў полі я- крумкач,
Вось рэкі, лес- зялены рай !
Так шэрай стужкаю насустрач,
Ляціць мой сэрцу любы край…
Чаму мяне дарога вабiць
© Copyright: Игорь Макаревич, 2009
Свидетельство о публикации №109060600371
Свидетельство о публикации №109060600371
Рецензии
