Зразумела, што лета зыходзiць,
Калi на гадзiннiку жнiвень гарыць…
Зразумела, каханне адходзiць,
Калi ад растання сэрца балiць.
А старыя гояцца раны,
Калi каханне дзесьцi у душы,
I не ведаеш, позна цi рана,
Але ведаеш, што нi кажы,
Што сэрца каханнем налiлась,
I рознiцы анiякай няма,
Што цябе не кахае твой мiлы…
Галоунае – кахаеш сама…
17/08/06
Каханне
© Copyright: Валерия Воронова, 2009
Свидетельство о публикации №109040606874
Свидетельство о публикации №109040606874
Рецензии