Залатая асенняя лiпа

ЗАЛАТАЯ АСЕННЯЯ ЛІПА

Пад мігценне начных зараніц,
Пад шалёнага ветру усхліпы
Залатой вершалінай звініць
На гары старасвецкая ліпа.

Асвятляе бясконцы абшар
На імгненне адно бліскавіца.
Крона ліпы у цемры між хмар,
Нібы купал сабора зіхціцца.

Я заходжу пад схову яе
І, здаецца, яна мяне чуе.
І душа, і лістота пяе
Пад сцюдзёным дажджом: Алілуя!

Бура сцішваецца над галавой,
Як малітву пачула нібыта...
І узносіцца ў неба Царквой
Залатая асенняя ліпа.


Рецензии

С 3 по 5 июля состоится Литературный фестиваль в Этномире. В программе – семинары известных поэтов и писателей, поэтический конкурс, посвященный Году единства народов России, книжная выставкая-ярмарка. Приглашаем принять участие →