Зачыню я шчыльна дзверы,
Каб не прабралася надзея
Аб тым далекім, несусветным,
А як на справе - непрыкметным.
Схаваюся пад цеплай коўдрай
Ад усіх турбот сваіх надоўга.
І будзе сніцца мне вяселка...
І голас мой чуваць так звонка,
Бягу па ей я ў сарафане з лену,
Вянок з рамонкаў лепей за карону!
Сайду з вяселкі я адразу ж у мора
Кахання мора і без кроплі гора!
Я пабываю ў краіне шчасця,
Як хочацца там назаўжды застацца!
Але ж прачнуся і расплюшчу вочы,
А шчасце – вось яно,зусім ужо побач!
Сон
© Copyright: Настачка, 2008
Свидетельство о публикации №108030301730
Свидетельство о публикации №108030301730
Рецензии