* * *
Быць не хачу прыгожай,
быць не хачу шчаслівай –
толькі выратуй, Божа!
У белую квецень слівы
з чорнае краскі ночы
падаюць зор пялёсткі…
Мне б –
дзіцячыя вочы –
ані дробнае слёзкі…
Мне –
з дзіцячай далоні –
зіхатлівы каменьчык,
Зёлачку-падарожнік,
што каленку залечыць…
Дрэву –
нашто прыгожым?..
Красцы –
нашто шчаслівай?..
Толькі б,
ласкаю Божай, -
Дзеці
ды квецень слівы.
(1995,
бальніца, Гродна)
Быць не хачу прыгожай...
© Copyright: Ангелина Добровольская, 2007
Свидетельство о публикации №107041400395
Свидетельство о публикации №107041400395
Рецензии
На это произведение написаны 2 рецензии, здесь отображается последняя, остальные - в полном списке.