Яначку Не пiшацца верш - цi жыццё не жывецца?

Не пішацца верш –
 ці жыццё не жывецца?
Ужо колькі гадоў
 між зямлёю і небам…
І есца, і п’ецца, але –
 не пяецца…
Не выспела, пэўна,
 калоссе для хлеба…


Калісьці ж – радзіла,
 як зерне садзіла,
Слязьмі палівала…
 Цябе гадавала…
Ды мала, напэўна,
 душы аддавала…
Нягож – каралеўна –
 сябе шкадавала!..


У полі сцяблінка –
 мурашцы хацінка,
Валошка, званочак –
 то смеху збаночак.
У Бога –
 ніводнай душы –
 сірацінкі…
Усміхніся –
 і разам пакрочым, сыночак,
Ад цемры –
 да яснага сонца, сыночак…


Рецензии
На это произведение написаны 2 рецензии, здесь отображается последняя, остальные - в полном списке.