Вецер

Чамусьці вецер гойсаў думкай
і церабіў цярністы лёс,
цягнуўся ў гай па белых струнках
ды узвышаўся да нябёс.
А потым скрыгатаў пажарам
у бліскавіцах крышталя.
Чамусьці ветрам думкі, твары
здімае матухна-зямля.


Рецензии

С 3 по 5 июля состоится Литературный фестиваль в Этномире. В программе – семинары известных поэтов и писателей, поэтический конкурс, посвященный Году единства народов России, книжная выставкая-ярмарка. Приглашаем принять участие →