Мне казалі: мужчына – стварэнне гасподне,
А жанчыну зляпілі з мужчыны.
Я чытала: Хрыстос прызямліўся ў Гародні,
Нарадзіўся Ісус у пустыні.
Я – рабро, і рабром мушу быць я давеку.
Гэта лёс, гэта наканавана.
І тады, як Адам стаў жывым чалавекам,
Ева жонкай ягонаю стала.
Лёс нікому не здрадзіць, нідзе і ніколі...
...Вось царква, збудаваная з муру.
Там ўнутры чалавек памірае ад болю:
Рэбры ціха ўпіваюцца ў скуру.
(17.02.2005)
Наканавана
© Copyright: Жэка, 2005
Свидетельство о публикации №105040200675
Свидетельство о публикации №105040200675
Рецензии
На это произведение написаны 3 рецензии, здесь отображается последняя, остальные - в полном списке.
