Браннае поле.
Ой ты поле змрочнае – браннае!
Ты не збожжам пшанічным засеяна,
А засеяна касцьмі ты чалавечымі.
А засеяна целамі воінаў.
Шмат без ліку – тут вось загінула.
Шмат без ліку – мечамі пасечана.
Палажылі галовушкі буйныя,
За радзіму – за вотчыну.
Не бываці тут - крыжу тэўтонскаму!
Не ступаці тут – каню татарскаму!
А расці тут – сынам дрыгавічэй.
Крывічэй – драўлян ды росічэй.
Не за срэбра - не за золата.
Паміралі тут айцы нашыя.
Паміралі за нас – сыноў сваіх.
Каб жілі мы – кахалі каб.
Каб кахаў ты дзяўчыну мілую.
Слухаў спевы летам птушынныя.
Каб бярог зямлю родную.
Паважаў айца з матачкай.
Браннае поле
© Copyright: Руслан Романович, 2004
Свидетельство о публикации №104102400013
Свидетельство о публикации №104102400013
Рецензии