Змаганне на нямізе(1067г.)
А на Нямізе снапы стеляць галовамі.
Малоцяць тыя галовы цапамі булатнымі.
Ралля аранае не сахою – плугам.
Яно аранае вастрыямі копій.
Аддаюць жыццё дружыны русічэй,
Не па добрай воле па думцы злой.
То уладу дзеляць князі ліхія,
На кавалкі рвуць зямлю славянаў.
Мала ім дабра у падвалах.
Мала ім халопаў у сваіх ўладаннях.
Межусобіцы ім сэрца грэюць,
Напаўняе крывя ім кашулі златам.
І паднялі мячы каваныя – вострыя.
Брат на брата ды айцец на сына.
А й пачалі воі калоці ды рэзаці.
Бярдышамі секчы, канямі таптаці.
Аль не бачыце вы, вы горамычныя,
Як збіраюцца хмары на межах варожія.
С калчана дастана, страла палавецкая.
Чорны воран ляціць над Руссю Кіеўскай.
Скора вашы хаты агнём займуцца.
Увядуць вашіх жонак у палон злачынцы.
Аскудзее зямля, зямля – сіраціначка.
Без сваіх сыноў, асілкаў – заступнікаў.
Змаганне на нямизе 1067г
© Copyright: Руслан Романович, 2004
Свидетельство о публикации №104102301238
Свидетельство о публикации №104102301238
Рецензии