Мечтанья тщетные...

***

І мара марная ў адчаі,
Жыву нібыта я у сне.
Я ў думках зноў адпачываю,
Сачу за поўняй у акне.

Рэальнасць я не разумею,
Бо гэта ўсё не для мяне.
Сябе ў руках трымаць не ўмею.
Я лепей застануся ў сне!

…Ды хутка круціцца Зямля.
Не паспяваю жыць.
Таму не маю права я!
У сне свой час згубіць.

(с) Прывалаў Сяргей.

***

Мечтанья тщетные… Отчаявшись,
Живу я словно в длинном сне.
Закаменевши и намаявшись,
Душа потянется к луне,

Чтоб сверху разглядеть реалии
И чудо смен ночей и дня.
И горизонт тончайшей талией
Поманит заново меня,

Покажет, как земля вращается,
Как время не уходит вспять.
И мне, конечно, замечтается,
Мои года не потерять.


Рецензии